Een tweedehands Gucci-tas kan meer dan duizend euro kosten, en tegenwoordig bootsen de beste imitaties de vorm goed na. Het verschil zit in de details waarop vervalsers bezuinigen: hoe het logo is aangebracht, het binnenlabel, de materialen en het beslag. Dit zijn de punten waarop je moet letten, in deze volgorde, voordat je koopt.
Made in Italy en heat stamp: de eerste blik aan de binnenkant
Alle lederwaren van Gucci worden in Italië geproduceerd. Aan de binnenkant, op een lipje of rechtstreeks op de voering, vind je het logo dat met hitte is aangebracht: het woord GUCCI in hoofdletters, vaak gevolgd door het symbool voor het geregistreerde merk ®, met daaronder made in Italy. Bij een authentiek exemplaar is de afdruk scherp, met uitgelijnde letters en een gelijkmatige spatiëring; het lettertype is strak en nooit uitgelopen of te diep. Een leren tas die als buiten Italië geproduceerd wordt aangeduid, of met een scheve en onregelmatige opdruk, is het eerste signaal dat je niet mag negeren.
Het Gucci-serienummer is geen datum
In vrijwel alle tassen zit een leren label dat aan één kant is vastgenaaid en aan de andere kant loshangt, met op de achterkant twee rijen cijfers die met hitte zijn aangebracht. De bovenste rij identificeert het model, de onderste het leveringsnummer. Het is nuttig om dit te weten, want er bestaat een hardnekkig misverstand: het Gucci-serienummer kun je niet ‘ontcijferen’ als productiedatum, zoals bij andere merken wel kan, en er bestaat geen officiële Gucci-website waar je de authenticiteit kunt controleren door dit nummer in te voeren.
Praktisch gevolg: als een advertentie of dienst belooft een Gucci-tas ‘op basis van het serienummer’ te certificeren, verkoopt die een zekerheid die niet bestaat. Het serienummer moet je zien als een detail dat je met andere kenmerken vergelijkt — een strak lettertype, een goed vastgenaaid label en gelijkmatige, goed leesbare cijfers — niet als op zichzelf staand bewijs.
De Double G en modelspecifieke details
Het logo met de dubbele G heeft twee verschillende toepassingen, en die door elkaar halen is een veelgemaakte fout. Op het monogram zijn de twee G’s ineengestrengeld (interlocking) en spiegelbeeldig: bij een authentiek exemplaar blijft het ontwerp scherp en symmetrisch, ook bij de naden, waar de twee zijden op elkaar moeten aansluiten. Op het beslag verschilt het logo per model, en het juiste detail kennen is vaak de snelste manier om een kopie te ontmaskeren.
GG Marmont
De twee G’s zijn los van elkaar en naar elkaar toe gericht, gemaakt van metaal met een licht matte afwerking in antiek goud; het leer is matelassé met een chevron-stiksel. Een te glanzende of te gele plating, of een onregelmatige quilting waarbij de punten van de chevron niet op één lijn liggen, zijn typische signalen van een vervalsing.
Dionysus
De sluiting is het kenmerkende detail: twee tijgerkoppen die de hoefijzervormige sluiting vormen, een verwijzing naar de mythologie van Dionysus. Het mechanisme schuift onder de flap zonder zichtbare haakjes. Platte, weinig gedetailleerde koppen of slordig aangebracht email verraden de reproductie.
Ophidia
Deze tas heeft de Web, de groen-rood-groene band, en de dubbele G van antiek metaal die op het canvas is aangebracht. Bij een authentiek exemplaar zijn de strepen van de Web scherp en gecentreerd, niet uitgelopen of scheef ten opzichte van de tasrand.
GG Supreme, Guccissima en canvas: materialen die je niet door elkaar haalt
Drie verschillende materialen worden in het algemeen ‘monogram’ genoemd, maar ze verschillen qua gevoel en uiterlijk. GG Supreme-canvas is gecoat canvas met een geprint motief: glad, licht glanzend en slijtvast. Guccissima is leer met het monogram in reliëf gedrukt, niet geprint. Het oudere GG-jacquardcanvas heeft daarentegen een dessin dat in het materiaal is geweven. Als je weet welk van deze materialen het model dat je bekijkt hoort te hebben — en dit in het echt controleert — vallen veel imitaties door de mand, omdat die meestal alles op vlak en gelijkmatig canvas printen.
Stiksels, ritsen en beslag
De stiksels zijn recht, dicht op elkaar en gelijkmatig, zonder losse draden of overgeslagen steken; bij het monogram blijft het motief uitgelijnd met de randen en handvatten. Het beslag is zwaar: ritsen, beschermvoetjes en musketons zijn gemaakt van massief metaal, nooit van gelakt plastic. Veel Gucci-tassen hebben ritsen met een gegraveerde merknaam op de trekker of ritsen van Italiaanse fabrikanten zoals Lampo: de gravure moet leesbaar en precies zijn. Een anonieme, lichte ritstrekker of slordige gravure is een detail dat vervalsers vrijwel altijd verwaarlozen.
Of iets ‘echt of nep’ is, beoordeel je met de tas in je handen
Veel controles kun je alleen in het echt uitvoeren: het gewicht van het beslag, de structuur van het leer en de scherpte van de heat stamp. Daarom vereist een betrouwbare beoordeling een fysieke analyse, niet alleen een foto. Bij Aurea wordt elk exemplaar ook gecontroleerd met het Entrupy-certificaat, een authenticatie op basis van een microscopische vergelijking met een database van originele exemplaren. Dat is ook de reden waarom je beter voorzichtig kunt zijn met een aankoop zonder de tas vooraf te zien: voordat je een online verkoper vertrouwt, is het verstandig om te weten hoe je websites herkent die imitaties verkopen.
Om je oog te trainen met gecertificeerde exemplaren, vind je tussen de geauthenticeerde pre-owned Gucci-tassen concrete referenties: de GG Marmont van zwart leer om het beslag met de gescheiden dubbele G en het chevron-stiksel te bestuderen, en de Ophidia van GG Supreme-canvas om te zien hoe het monogram op gecoat canvas hoort te zijn.
Laat een reactie achter
Deze site wordt beschermd door hCaptcha en het privacybeleid en de servicevoorwaarden van hCaptcha zijn van toepassing.