Louis Vuitton-datacode: lees hem af en ontdek of het origineel is

De code die aan de binnenkant van een Louis Vuitton-tas is gedrukt, is geen serienummer en zegt op zichzelf niet of de tas echt of nep is. Het is een productiecode: deze geeft aan waar en wanneer het artikel is gemaakt. Weten hoe je de code leest, dient een ander doel — nagaan of de datum die de code aangeeft, overeenkomt met het model dat je voor je hebt. Wanneer je een tweedehands tas van 800 of 2.000 euro koopt, is dit de eerste concrete controle die je zelf kunt uitvoeren, nog voordat je naar de stiksels kijkt.

Waar vind je de datumcode?

De code is met hitte gedrukt (heat stamp) op het leer of de voering, vaak op een verborgen lipje in een binnenvak, onder een stiksel of achter de bekleding. De plaats verschilt per model: bij een Speedy staat de code doorgaans op een klein intern lipje dat in de zijnaad is meegestikt; bij een Neverfull op het binnenvak. De code is bijna nooit zichtbaar. Als de verkoper niet kan aangeven waar de code zich bevindt, of als de code op een ongebruikelijke en goed zichtbare plek is gedrukt, is dat al een signaal om alert op te zijn.

Let op een punt dat veel kopers in verwarring brengt: de datumcode komt niet overeen met het nummer op kaartjes, dustbags of het zogenaamde bijgevoegde "certificaat". Die documenten zijn eenvoudig na te maken en hebben geen enkele bewijskracht.

De datumcode lezen

Sinds 2007 bestaat het standaardformaat uit twee letters gevolgd door vier cijfers. De twee letters geven het atelier en het productieland aan (Frankrijk, Spanje, Italië, de Verenigde Staten). De vier cijfers coderen de datum volgens deze logica:

• het eerste en derde cijfer geven de week van het jaar aan;
• het tweede en vierde cijfer geven het jaar aan.

Een voorbeeld: in de code SP2149 verwijzen de letters SP naar een Frans atelier; de cijfers 2-1-4-9 worden kruislings gelezen — het eerste en derde cijfer (2 en 4) geven week 24 aan, het tweede en vierde cijfer (1 en 9) geven 2019 aan. Dus: geproduceerd in de vierentwintigste week van 2019. Als de cijfers een onmogelijke week opleveren, bijvoorbeeld week 60, is de code verzonnen.

Codes van vóór 2007

Bij vintage exemplaren werkt de logica anders. Tot 2007 gaven dezelfde posities de maand in plaats van de week aan: het eerste en derde cijfer de maand, het tweede en vierde het jaar. Een code uit de jaren tachtig kan uit slechts drie of vier cijfers bestaan, zonder letters. Het is dus volkomen normaal dat je op een gedateerde tas een ander formaat aantreft dan het huidige: het ontbreken van twee letters is op zichzelf geen gebrek. Het gaat om de samenhang tussen het formaat van de code en het opgegeven tijdperk van het model.

Vanaf 2021: de microchip in plaats van de code

Dit is het punt dat veel controles die je thuis uitvoert op zijn kop zet. Vanaf ongeveer 2021 is Louis Vuitton geleidelijk gestopt met het aanbrengen van datumcodes en is er een RFID-microchip in de tas genaaid, die niet met het blote oog kan worden uitgelezen. Dit heeft twee praktische gevolgen. Ten eerste kan een tas die de afgelopen jaren is geproduceerd legitiem geen datumcode hebben — de afwezigheid ervan is geen bewijs dat de tas nep is. Ten tweede is een artikel dat als zeer recent wordt gepresenteerd, maar een ouderwetse datumcode heeft, juist niet consistent. De datum die de code aangeeft, moet overeenkomen met het model, het productiejaar en de materialen.

Waarom een correcte code niet voldoende is

Wie replica's maakt, kent deze regels net zo goed als een expert. Een formeel geldige code kan zonder problemen worden gedrukt, en bij hoogwaardige replica's klopt de code dan ook. Daarom moet je de logica omdraaien: de code dient vooral om iets uit te sluiten, niet om het te bevestigen. Een onmogelijke of niet bij het tijdperk passende code ontmaskert een nepitem; een correcte code bewijst op zichzelf niets. Dat is het verschil tussen "echt of nep" bepalen aan de hand van één nummer en een oordeel baseren op meerdere elementen die allemaal met elkaar moeten overeenkomen.

Wat de code niet vertelt

Monogram-canvas en natuurlijk rundleer

Het Monogram-canvas is een gecoat canvas, stevig aanvoelend en voorzien van LV-symbolen en bloemen met scherpe contouren. Het detail dat herkenbaar veroudert, is het natuurlijke rundleer, het onbehandelde leer van handvatten en afwerkingen: van licht van kleur verandert het geleidelijk door gebruik en licht in een honingkleurige tint. Een tas die als vintage wordt aangeboden maar nog zeer bleek en egaal natuurlijk rundleer heeft, of leer dat geverfd of geplastificeerd lijkt, verdient nadere vragen. Een patina kun je niet zomaar nabootsen.

Metalen onderdelen en heat stamp

De metalen onderdelen zijn zwaar en gemaakt van massief messing, met scherpe gravures van "Louis Vuitton" en een gelijkmatige diepte. In het logo dat met hitte is gedrukt, zijn de letters regelmatig en goed uit elkaar geplaatst, met perfect ronde "O's". Wazige gravures, licht metaal of een opdruk met onduidelijke contouren behoren tot de meest voorkomende signalen van replica's.

Stiksels en afwerking aan de binnenkant

Bij Monogram-canvas heeft het stikgaren een constante geel-mosterdkleur, met regelmatige en recht uitgelijnde steken. Ook het aantal steken op hetzelfde lipje is doorgaans consistent tussen exemplaren van hetzelfde model. Scheve stiksels, een onduidelijke kleur of een onregelmatige steeklengte wijzen op een afwerking die niet bij het modehuis hoort.

Professionele verificatie: laboratorium en Entrupy

Geen van deze controles vormt afzonderlijk het definitieve bewijs. Daarom combineert een serieuze verificatie het oog van iemand die dagelijks met deze items werkt met technologie. Bij elk Louis Vuitton-artikel voert Aurea een dubbele controle uit: een kwalitatieve laboratoriumcontrole en de digitale Entrupy-certificering, een systeem dat duizenden microscopische details van het materiaal analyseert en vergelijkt met een referentiearchief, waarna het een authenticiteitsresultaat geeft. Dit is een controleniveau dat een controle van alleen de code, hoe correct die ook is, niet kan bereiken. Voor een visueel overzicht van de meest voorkomende signalen blijft onze gids in drie stappen om een neppe Louis Vuitton te herkennen nuttig.

Wat je moet vragen voordat je een tweedehands Louis Vuitton koopt

Wanneer je een tweedehands tas beoordeelt, vraag de verkoper om een scherpe foto van de datumcode (of om bevestiging dat recente modellen een microchip bevatten), close-upfoto's van de metalen onderdelen, de heat stamp en de stiksels aan de binnenkant, plus een nauwkeurige vermelding van het productiejaar. Controleer of de datum die je uit de code afleest, past bij het model en de staat van het natuurlijke rundleer. Als ook maar één van deze elementen niet overeenkomt, stop dan. In onze catalogus vind je de gecertificeerde pre-owned Louis Vuitton-tassen, waaronder modellen zoals de Speedy 30 van Damier Ébène-canvas, de Neverfull GM van Monogram-canvas en de Pochette Métis Monogram: elk item heeft de dubbele controle al doorlopen, zodat wij het moeilijke werk voor je hebben gedaan.