W przypadku Saint Laurent detal zdradzający podróbkę niemal nigdy nie jest taki sam w różnych modelach: autentyczność modelu Envelope ocenia się po zapięciu, Rive Gauche po płótnie, a Sulpice po skórze. Osoba, która wyszukuje w internecie hasło „oryginalna czy podróbka torebki Saint Laurent”, często oczekuje jednej listy kontroli obowiązującej dla całej marki, jednak w ciągu ostatnich piętnastu lat Saint Laurent wielokrotnie zmieniał nazwę, okucia, a nawet sposób umieszczania logo: właściwe zasady dla jednego modelu nie wystarczą w przypadku innego.
Sygnatura Cassandre i to, gdzie Saint Laurent rzeczywiście jej używa
Monogram YSL został zaprojektowany w 1961 roku przez francuskiego grafika Cassandre'a i od tamtej pory pojawia się w różnych modelach jako metalowa płytka z grawerunkiem w zapięciu - nie nadrukowana ani przyklejona w formie wypukłej, lecz frezowana w metalu, z wyraźnymi krawędziami i grubością wyczuwalną w dotyku. W modelach Le 5 à 7 i Sulpice złote logo jest pierwszym elementem do sprawdzenia: w oryginalnym egzemplarzu metal nie ma zadziorów, śruba mocująca jest widoczna, a złocenie nie zmienia koloru na żółty po kilku miesiącach użytkowania.
Nie wszystkie modele wykorzystują je w ten sam sposób. W modelu Icare Maxi Cassandre jest mniejsze i bardziej dyskretne, zintegrowane z pikowaną klapą; w modelu Envelope zapięcie stanowi natomiast skrętny monogram YSL, a nie płytka Cassandre: pomylenie tych dwóch logo to najczęstszy błąd osób sprawdzających niewłaściwy detal i oczekujących zawsze tego samego kształtu.
Wewnętrzny stempel: od Yves Saint Laurent do Saint Laurent Paris
W 2012 roku, wraz z objęciem stanowiska dyrektora kreatywnego przez Hediego Slimane'a, dom mody skrócił nazwę do „Saint Laurent Paris”, również na wewnętrznym skórzanym stemplu: torebki wyprodukowane przed tą datą nadal mają oznaczenie „YVES SAINT LAURENT”, a te późniejsze wyłącznie „SAINT LAURENT PARIS”. Jest to przydatna wskazówka przy określaniu wieku egzemplarza vintage, ale sama w sobie nie potwierdza autentyczności: stempel należy oceniać razem z wyrazistością graweru - nigdy rozmazanego ani tak głębokiego, by nacinał skórę - oraz z jego położeniem, zawsze wyśrodkowanym względem wewnętrznej kieszeni.
Modele bez płytki: przypadek Rive Gauche
Rive Gauche, torba typu tote z płótna w kolorze écru i czarnej skóry, której nazwa pochodzi od butiku otwartego przez Yves Saint Laurent w 1966 roku, nie ma żadnej metalowej płytki: logo jest nadrukowane bezpośrednio na płótnie, dlatego uwagę należy przenieść na gęsty i regularny splot tkaniny, który nigdy nie powinien strzępić się na krawędziach, oraz na skórzane wzmocnienia ręcznie przyszyte wzdłuż uchwytów, z widocznymi i równymi ściegami. To najbardziej wyrazisty przykład tego, jak ryzykowne jest stosowanie w jednym modelu listy kontrolnej opracowanej dla innego.
Wymiary, skóra i okucia: detale, których nie widać na zdjęciu
Zdjęcia z internetowego ogłoszenia mogą ukryć niemal wszystko poza wymiarami: na przykład model Envelope Small z paskiem ma wymiary 21 x 13 x 6 cm - to precyzyjne proporcje, których podróbka wykonana na uniwersalnym wykroju rzadko przestrzega co do centymetra. To samo dotyczy ciężaru okuć: klamry i kółka są wykonane z pełnego metalu, a nie z plastiku pokrytego powłoką, dlatego ważą więcej, niż można się spodziewać, patrząc na zdjęcia. Skóra różni się w zależności od modelu - tłoczona w modelu Envelope Large, gładka skóra cielęca w Le 5 à 7, pikowana skóra jagnięca w Icare Maxi - i żadna z tych faktur nie powinna wyglądać jednolicie, plastikowo ani pozbawiona naturalnego usłojenia.
Cena - wskazówka, ale nie dowód
Na rynku certyfikowanych produktów pre-owned ceny torebek Saint Laurent w dobrym stanie znacznie się różnią w zależności od modelu: od niewiele ponad 1100 euro za płócienną Rive Gauche do ponad 3500 euro za Icare Maxi ze skóry jagnięcej, podczas gdy Envelope, Le 5 à 7 i Sulpice mieszczą się w przedziale pośrednim, od 1200 do 1800 euro. Cena znacznie niższa od tych wartości sama w sobie nie wystarczy, by stwierdzić, że torebka jest fałszywa, ale jest dodatkowym powodem, by przed zapłatą domagać się opisanych wyżej weryfikacji.
O co zapytać przed zakupem online
Przed sfinalizowaniem zakupu warto poprosić sprzedawcę o kilka konkretnych zdjęć, bardziej przydatnych niż często wykorzystywane w ogłoszeniach, wystylizowane fotografie:
- Zbliżenie wewnętrznego stempla, czytelne i ostre, nieprzycięte ani rozmazane.
- Zdjęcie zapięcia - płytki Cassandre lub skrętnego monogramu - wykonane z boku, aby sprawdzić jego grubość.
- Zdjęcia szwów wzdłuż uchwytów i przy rogach, gdzie zużycie oraz jakość wykonania ujawniają się w pierwszej kolejności.
- Dokładne wymiary modelu, które można porównać z wartościami podanymi przez sprzedawcę wskazującego je w karcie produktu.
Sprzedawca, który nie może lub nie chce dostarczyć tych szczegółów, już samym tym daje pewną wskazówkę, niezależnie od żądanej ceny.
Dlaczego model wycofany z produkcji wymaga większej uwagi
Sulpice, zaprezentowana w 2018 roku w erze Vaccarellego i obecnie wycofana z produkcji, jest szczególnym przypadkiem: modele wycofane z oferty nie mają już bezpośredniego punktu odniesienia w butikach, dlatego osoby chcące je zweryfikować muszą polegać na zewnętrznych źródłach lub sprzedawcach przeprowadzających niezależną kontrolę przed sprzedażą. Z tego powodu w Aurea każdy egzemplarz, także ten od dawna nieobecny w oficjalnym katalogu, jest indywidualnie uwierzytelniany przed wystawieniem na sprzedaż, w ramach tego samego procesu opisanego w naszym przewodniku po certyfikacie Entrupy.
Osoba kupująca używaną torebkę Saint Laurent słusznie powinna zawsze poprosić przed podjęciem decyzji o zbliżenia wewnętrznego stempla i zapięcia: to dwa obszary, które podróbce trudno odtworzyć bez widocznych błędów, niezależnie od modelu.




Zostaw komentarz
Ta strona jest chroniona przez hCaptcha i obowiązują na niej Polityka prywatności i Warunki korzystania z usługi serwisu hCaptcha.