Bij Saint Laurent is het detail dat een kopie verraadt bijna nooit hetzelfde van het ene model tot het andere: de Envelope wordt beoordeeld op de sluiting, de Rive Gauche op het canvas en de Sulpice op het leer. Wie online zoekt naar "originele of valse Saint Laurent-tas" verwacht vaak één controlelijst die voor het hele merk geldt, maar in de afgelopen vijftien jaar heeft Saint Laurent de naam, het hardware en zelfs de manier waarop het logo wordt aangebracht meerdere keren gewijzigd: de juiste regels voor het ene model zijn niet voldoende voor een ander.
De Cassandre-signatuur en waar Saint Laurent die echt gebruikt
Het YSL-monogram werd in 1961 ontworpen door de Franse graficus Cassandre en verschijnt sindsdien op verschillende modellen als een gegraveerde metalen plaat in de sluiting - niet gedrukt, niet als reliëf opgeplakt, maar in het metaal gefreesd met scherpe randen en een dikte die voelbaar is. Op de Le 5 à 7 en de Sulpice is het gouden logo het eerste punt om te controleren: bij een origineel exemplaar vertoont het metaal geen bramen, is de bevestigingsschroef zichtbaar en verkleurt de vergulding na enkele maanden gebruik niet naar geel.
Niet alle modellen gebruiken het op dezelfde manier. Op de Icare Maxi is de Cassandre kleiner en discreter, geïntegreerd in de doorgestikte klep; bij de Envelope is de sluiting daarentegen een draaiend YSL-monogram en niet de Cassandre-plaat: de twee logo's door elkaar halen is de meest voorkomende fout van wie het verkeerde detail controleert en altijd dezelfde vorm verwacht.
De binnenstempel: van Yves Saint Laurent naar Saint Laurent Paris
In 2012, toen Hedi Slimane de creatieve leiding overnam, verkortte het modehuis de naam ook op de leren binnenstempel tot "Saint Laurent Paris": tassen die vóór die datum zijn geproduceerd, dragen nog steeds "YVES SAINT LAURENT", terwijl latere exemplaren alleen "SAINT LAURENT PARIS" vermelden. Dit is een nuttige aanwijzing om een vintage exemplaar in de tijd te plaatsen, maar op zichzelf bewijst het de authenticiteit niet: de stempel moet worden beoordeeld samen met de scherpte van de gravure, die nooit uitgelopen mag zijn of zo diep mag zijn dat het leer wordt ingesneden, en met de positie ervan, altijd gecentreerd ten opzichte van het binnenvak.
Modellen zonder plaat: het geval van de Rive Gauche
De Rive Gauche, de tote van écrukleurig canvas en zwart leer die is vernoemd naar de boetiek die Yves Saint Laurent in 1966 opende, heeft geen metalen plaat: het logo is rechtstreeks op het canvas gedrukt en de controle richt zich op de dichte, regelmatige weefstructuur van de stof, die aan de randen nooit mag rafelen, en op de leren verstevigingen die met de hand langs de handvatten zijn gestikt, met zichtbare en gelijkmatige steken. Dit is het duidelijkste voorbeeld van hoe riskant het is om bij het ene model de checklist van een ander toe te passen.
Afmetingen, leer en hardware: details die een foto niet laat zien
Foto's in een online advertentie kunnen bijna alles verbergen, behalve de afmetingen: de Envelope Small meet bijvoorbeeld 21 x 13 x 6 cm in de versie met schouderriem, een precieze verhouding die een kopie gemaakt met een generieke mal zelden tot op de centimeter respecteert. Hetzelfde geldt voor het gewicht van het hardware: gespen en ringen zijn van massief metaal, niet van plastic met een coating, en voelen zwaarder aan dan je op basis van de foto's zou verwachten. Het leer verschilt per model - generfd op de Envelope Large, glad kalfsleer op de Le 5 à 7, doorgestikt lamsleer op de Icare Maxi - en geen van deze texturen mag uniform, plasticachtig of zonder natuurlijke nerf zijn.
De prijs, een aanwijzing maar geen bewijs
Op de markt voor gecertificeerde tweedehandsartikelen lopen de prijzen voor een Saint Laurent in goede staat sterk uiteen, afhankelijk van het model: van iets meer dan 1.100 euro voor een Rive Gauche van canvas tot meer dan 3.500 euro voor een Icare Maxi van lamsleer, met de Envelope, Le 5 à 7 en Sulpice in de middencategorie, tussen 1.200 en 1.800 euro. Een prijs die veel lager ligt dan deze richtprijzen bewijst op zichzelf niet dat een tas vals is, maar is wel een extra reden om vóór betaling de hierboven beschreven controles te eisen.
Wat je moet vragen voordat je online koopt
Voordat je een aankoop afrondt, is het verstandig de verkoper om enkele specifieke foto's te vragen, die nuttiger zijn dan de vaak gebruikte gestileerde advertentiebeelden:
- Een close-up van de binnenstempel, leesbaar en scherp, niet bijgesneden of onscherp.
- Een foto van de sluiting, de Cassandre-plaat of het draaiende monogram, vanuit een zijhoek om de dikte ervan te controleren.
- Foto's van de stiksels langs de handvatten en op de hoeken, waar slijtage en de kwaliteit van de assemblage het eerst zichtbaar worden.
- De exacte afmetingen van het model, te vergelijken met de afmetingen die een verkoper in de productbeschrijving vermeldt.
Een verkoper die deze details niet kan of wil verstrekken, geeft daarmee al een aanwijzing, ongeacht de gevraagde prijs.
Waarom een model dat uit productie is meer aandacht vereist
De Sulpice, die in 2018 tijdens het Vaccarello-tijdperk werd geïntroduceerd en nu uit productie is, is een apart geval: voor modellen die niet meer worden gemaakt, bestaat er geen directe vergelijking meer in de boetiek en wie ze wil controleren, moet vertrouwen op externe bronnen of verkopers die vóór de verkoop een onafhankelijke controle uitvoeren. Daarom wordt elk exemplaar bij Aurea, ook exemplaren die al geruime tijd uit de officiële catalogus zijn verdwenen, afzonderlijk geauthenticeerd voordat het te koop wordt aangeboden, volgens hetzelfde proces dat wordt beschreven in onze gids voor het Entrupy-certificaat.
Wie een tweedehands Saint Laurent koopt, doet er goed aan altijd close-upfoto's van de binnenstempel en de sluiting te vragen voordat hij beslist: dat zijn de twee gebieden die een kopie moeilijk foutloos kan namaken, ongeacht het model.
Laat een reactie achter
Deze site wordt beschermd door hCaptcha en het privacybeleid en de servicevoorwaarden van hCaptcha zijn van toepassing.